Vorige week moest ik mijn afspraak met haar verzetten en dat vond ik moeilijk. Ze hoort niet meer zo goed en kan de telefoon bijna niet meer gebruiken, maar ik moest haar even bellen. Gelukkig was de huishoudelijke hulp aanwezig toen ik haar belde en gaf haar door dat ik mijn afspraak graag wilde verplaatsen naar de ochtend. Ze vond het niet leuk, ik hoorde haar op de achtergrond duidelijk (op een bepaalde toon) zeggen: “Nou, dat moet dan maar!”

Ik weet heel goed, ze houdt niet van verrassingen, ze heeft graag de regie zelf in handen. Daarom wil ik mijn afspraken met haar altijd graag nakomen…

De volgende ochtend zie ik dat mijn voicemail is ingesproken. Voor het slapen gaan had ze nog even in haar agenda gekeken en zag dat ik helemaal niet kon komen, want op ons afgesproken tijdstip wordt ze onder de douche gezet. Ik wist dat nog niet, weer iets nieuws en ik weet hoe erg ze dit vindt – een vreemde die haar bloot ziet en weer een stapje afhankelijker van een ander….

Vandaag was ik bij haar, mijn cliënte, en wat was het gezellig! Ik stond er gewoon van te kijken, want de laatste tijd was het eigenlijk niet meer zo leuk om haar te bezoeken.

Maar ja, zei ze: “ik wil geen ouwe zeur worden!” En dus hebben we vanmiddag gelachen – want humor heeft ze! En met een voldaan gevoel verliet ik zo’n 1 1/2 uur later haar flatje op de 6e verdieping in Ommoord.

Over twee weken mag ik weer!